Άρθουρ Κρίστμας, ο Γιος του Άι Βασίλη
της Sarah Smith. Με τις φωνές των James McAvoy, Hugh Laurie, Bill Nighy, Jim Broadbent, Imelda Staunton, Ashley Jensen
Xo, Xo, Xo, Xo...
του zerVo
Μια υπεύθυνη απάντηση ζητάω μόνο να μου δώσει κάποιος: Υπάρχει τελικά ο Άι Βασίλης ή όλη αυτή η ιστορία είναι αποκύημα της φαντασίας της πιτσιρικαρίας, μπας και τσιμπήσει ένα γιορτινό παιχνιδάκι παραπάνω? Πριν βιαστείς να απαντήσεις, δίχως να το πολυσκεφτείς, να σου πω, πως όχι μόνο υπάρχει, αλλά έχει στήσει και μια ολάκερη επιχείρηση διανομής των δώρων σε όλα τα καλά - άντε και και τα πιο ζωηρούτσικα - πιτσιρδέλια της γης, που μπροστά της τύφλα να έχουν οι μέχρι τελικής λεπτομέρειας μελετημένες Επικίνδυνες Αποστολές, που φέρνει εις πέρας ο Ίθαν Χαντ. Δες το λίγο από την σκοπιά του μπαμπά και πες μου αν έχω άδικο, που και τι δεν μπορεί να έχεις σκαρφιστεί, προκειμένου το τέλεια τυλιγμένο δωράκι να φτάσει κάτω από την γεμάτη προσδοκία ανάσα του καμαριού σου, δίχως να σε πάρει μυρωδιά...

Κι όχι με κανέναν hi tech τρόπο όπως με αυτόν του καλοσχεδιασμένου φασόν πραγματοποιείται τελευταία - χάρην πολλής δουλειάς - η διανομή, αλλά με τον παλιό, τον γνώριμο, τον παραδοσιακό. Είναι ώρα να μπει μετά από καιρό σε λειτουργία το Έλκηθρο με τους ταράνδους και από τον Βόρειο Πόλο δια μέσου της λεωφόρου του ουρανού και του ολόφωτου δρόμου των αστεριών, ο απροετοίμαστος για μια τέτοια περιπέτεια Αρθούρος, παρέα με τον (απίθανο) παππούλη του κι ένα πανέξυπνο καλικαντζάρι, να φτάσουν μέχρι την πόρτα της παιδούλας, που καρτερικά τους προσμένει. Έχοντας ήδη την εμπειρία στον τρόπο της ανάπτυξης ενός όμορφα δομημένου animation, η Aardman με την αρωγή της Sony, ακολουθεί πιστά τους σύγχρονους κανόνες που έχει ορίσει για το genre η πρωτοπόρα Pixar: Εστίαση στο συναίσθημα, πρωτίστως για τους μπόμπιρες, δίχως όμως να ξεχνιούνται οι (και καλά) συνοδοί τους στην αίθουσα, ενήλικες.
Για πες: Τι σημαίνει αυτό? Πως μέσα από μια κλασσική ιστοριούλα στο πνεύμα των ημερών της αγάπης, πρέπει μικροί και μεγάλοι να νιώσουν ταυτόχρονα - κι εναλλασσόμενα - διασκέδαση, μα και συγκίνηση με ότι παρακολουθούν. Ο αδέξιος όσο και γλυκούλης μυτόγκας, με την άτσαλη φράντζα και το (απίθανο σε σύλληψη) λαχανί πουλόβερ με τα πλουμιστά στολίδια και η κομπανία του, με τις γκάφες τους στο ακατάπαυστο σλάπστικ, αλλά και την βοήθεια του ελκυστικού τρισδιάστατου και του πολύχρωμου φόντου, πανεύκολα κλέβουν όχι μόνο την ματιά, αλλά και την καρδιά της - κατά βάση αθώας και ανέμελης - πλατείας. Δίνοντας συνάμα χρησιμότατες συμβουλές στους όχι ιδιαίτερα πεπειραμένους γονείς, για το πως πρέπει να ενεργήσουν την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, δίχως ο κανακάρης τους να πάρει χαμπάρι την - με γεμάτες αγκαλιές - έλευση του Santa...

Στις δικές μας αίθουσες, στις 8 Δεκεμβρίου 2011 από την Feelgood
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Η δική σου κριτική